Clermonteix

 
  afbeelding001
  

Clermonteix is een gehucht (in het Frans "Lieu dit"), laten we daar duidelijk over zijn. Het valt onder de gemeente Jarnages. Er staan acht huizen, waarvan er drie permanent bewoond zijn, drie dienen als vakantiewoning, een dient als kantoor met stal voor de boerderij van de buren en één huis is al jaren in restauratie. Er wonen acht mensen permanent. Het dorpje ligt op drie kilometer van het centrum van Jarnages. De huizen beschikken alle over een grote tuin.

Het dorpje is waarschijnlijk gesticht in de zestiende eeuw. Het heette vroeger gewoon Clermont, hetgeen heldere berg betekent. De Gallische uitgang "eix" is er pas in de achttiende eeuw bijgekomen. Vanuit Jarnages neem je de weg naar Pionnat (D65) rijdt om het " Plan d'eau" heen, passeert het gehucht La Rousille (rechts) en Le Meignot (links) en neemt bovenop de heuvel een weggetje naar rechts dat steil omhoog klimt door een bos heen. Bovenop de helling maakt het bos plaats voor weilanden en het weggetje gaat rustig slingerend en lichtjes steigend naar Clermonteix.

Het dorpje kent de hoofdweg die honderd meter na ons huis doodloopt en een zijweggetje waaraan drie huizen liggen. De "hoofdweg", (mag ik het deze wijdse naam wel geven), mondt uit in twee paden die niet geschikt zijn voor normaal verkeer. Een loopt naar La Rousille en de ander loopt door het bos van Châteauvieux naar een dorpje van gelijke naam of naar La Cosse.

Hier heerst rust. Afgezien van het gehinnik van paarden en het loeien van een koe heerst er absolute rust. Er komt alleen bestemmingsverkeer en dat is niet zo veel. Onze buurman is tandarts, maar heeft een grote passie voor werkpaarden. Wat begon als een hobby is uitgelopen in een boerderij van 150 hectare met een vijftigtal merries, een hengst en elk jaar een dertigtal veulens. De paarden zijn van het ras Percheron. Hj heeft ook nog eens een dertigtal runderen van het ras Limousin.

Ons dorpje oogt vriendelijk. Als je het binnenkomt heb je links voor het eerste huis, de gemeenschappelijke put. Je moet wel even zoeken, want de put is meestal overwoekerd met struiken. Voor het laatste huis vind je de oude wasplaats (lavoire). Via het zijweggetje kun je een hol pad nemen dat eveneens naar La Rousille leidt. Na een hondertal meters kom je rechts een pelgrimskruis tegen, waarmee heel vroeger de paden naar La Compostella werden gemerkt. Er staat er ook een, in weliswaar wat vervallen staat, aan het eind van de hoofdweg.

Verveel je je hier niet, vraagt men ons nogal eens. Nee hoor is dan ons steevaste antwoord. Het oude huis houdt ons bezig, want er valt altijd wel wat te klussen. De tuin is ook een grote werkverschaffer. En we hebben inmiddels een grote vriendenkring opgebouwd, dus aan sociale contacten geen gebrek. In de zomer is het een komen en gaan van gasten; steeds weer erg gezellig.

In ons dorpje is in 1598 een van de grootste Franse architecten, Michel Villedo, geboren. Hij was architect en bouwmeester voor gebouwen, bruggen en wegen van koning Lodewijk XIV.

Geniet met ons van de rust in Clermonteix en bekijk onze diaserie.