Hans
Hansnew Ik ben op 1 april 1947 in Vught (Noord Brabant) geboren. Toen ik zeven jaar oud was, zijn wij naar Dongen verhuisd en daar ben ik opgegroeid. Ik heb twee zussen, Ernie en Marie-Louise (overleden 5 december 2007) en een broer, William. Na mijn HBS-B opleiding ben ik een jaar bij de Holland Amerika Lijn gaan varen en werkte aan boord van het ss. Nieuw Amsterdam in de civiele dienst. Na dat jaar heb ik de opleiding tot stuurman grote handelsvaart doorlopen bij de hogere zeevaart school in Vlissingen. In die periode, tijdens dansles, heb ik Dinie leren kennen. Na mijn opleiding heb ik drie jaar bij Shell Tankers gevaren. Toen werd ik opgeroepen en door de maatschappij aangewezen als buitengewoon dienstplichtige voor de Koninklijke Marine en werd Reserve Officier. Ik was intussen getrouwd en had het prima naar mijn zin bij de marine en besloot te blijven. Na een tijd als KMR en KV officier trad ik als officier zeedienst SD in vaste dienst. Ik heb voornamelijk bij de mijnendienst gevaren en daar een flink aantal commando's gevoerd. Ik heb mij gespecialiseerd in mijnenbestrijding. In 1990 heb ik, na een groot aantal voorbereidende tentamens, het vierde en vijfde jaar van het KIM (Koninklijk Instituut voor de Marine), de zogenaamde wetenschappelijke opleiding afgerond en ben vervolgens horizontaal ingestroomd in de rangen van het korps KIM officieren van de zeedienst. Na een korte tijd als commandant van het torpedowerkschip Hr.Ms. Mercuur te hebben gevaren ben ik weer teruggekeerd bij de mijnendienst en kreeg daar de functie van Hoofd van de afdeling Economie & Organisatie, met als hoofdtaak 'financial controller'. Dat heb ik drie en een half jaar gedaan en ik heb mijn carrière afgesloten als chef staf van de marine in het district Rotterdam. In die tijd werkte ik mee aan de organisatie van grote nautische evenementen als onder meer; de wereldhavendagen te Rotterdam, 750 jaar Den Haag, Dordt in stoom, Visserijdagen in Stellendam, Breskens en Scheveningen. Tevens organiseerde ik in samenwerking met de Koninklijke Schelde Groep de Zeeuwse Vlootdagen en zat in het bestuur van "Small Sail Vlissingen". Op 1 april 2000 ben ik als Kapitein-luitenant ter zee met functioneel leeftijdsontslag gegaan en wij hebben ons direct daarna in Frankrijk gevestigd.

Hobbies

Eigenlijk zou ik alles in mijn leven één keer willen doen, maar ja dat fikst niemand, dus ook ik niet. Maar goed er zijn genoeg dingen die ik graag doe. We wonen in een oud huis waar heel wat aan te versleutelen valt. Dat doe-het-zelven doe ik erg graag. Alles behalve schilderen en dat laat ik dan ook graag aan Dinie over, die dat wel graag doet. Ik werk graag met hout, maar ook met steen, beton en cement. Als voorbereiding op de verhuizing heb ik in Rotterdam aan Doe-zelf school een cursus metselen, stukadoren en lassen gevolgd. Erg nuttig hoor. Ja, als zeeman weet je niet zo veel van tuinieren. De zee wordt door onze Lieve Heer aangeharkt: daar heb je weinig aan te doen. Maar hier hebben we een groot stuk grond van 3800 m². We hebben dus maar wat goede tuinboeken gekocht en adviezen van vrienden en kennissen ingewonnen. Voorlopig heb ik alleen nog maar vuile handen, maar misschien dat ze langzamerhand groen worden! We blijven hopen. Zoals je op de tuinpagina kunt zien, vorderen we best wel in de tuin. Ik heb in het begin wel heel wat last van mijn spieren gehad, maar je krijgt een conditie als een paard van dat zware werk. We zijn druk in de weer geweest met betonstorten voor de verbreding van het terras. Daarna kwam de aanleg van een grote vijver en heb ik een werkplaats aan onze schuur gebouwd. Toen volgde een nieuwe badkamer, de herinrichting van de eerste verdieping en de aanleg van een zolder. Naast deze grofstoffelijke hobbies zit ik ook graag achter de computer. Dat heb ik voor mijn werk al veel gedaan, maar pas sinds 2002 ben ik me gaan toeleggen op het maken van een homepagina. Zie hier het resultaat! Daarnaast lees ik alles wat los en vast zit. Ik mag erg graag SF lezen, maar ook literatuur, waarbij Belgische schrijvers mijn voorkeur hebben (Jef Geraerts, Hugo Raes). Ik lees Nederlands, Engels en Frans. Ook muziek heeft mijn sterke interesse, waarbij mijn voorkeur uitgaat naar klassiek, jazz en popmuziek uit de jaren zestig en zeventig. Mijn favoriete klassieke componisten zijn: Grieg, Sibelius, Carl Nielsen, Shostakowitch, Liszt, Händel, Rachmaninov, Tsjaikofsky, Debussy, Sor, Villar Lobos, Rodrigo, Vivaldi en nog wat anderen. Ik besteed veel tijd aan onze hond. Het is een heerlijk beest waar je heel wat energie in kwijt kan. We wandelen graag, en Dutch gaat natuurlijk mee. Ook houd ik van fietsen, maar dat is er de laatste tijd een beetje bij ingeschoten. Fietsen met een hond is hier in het heuvelachtige gbeid van de Creuse onmogelijk en zelfs levensgevaarlijk.Daarnaast hebben we veel plezier beleefd met de caravan. Maar in 2014 hebben we hem verkocht. Dinie werd bang om met auto en caravan te rijden of zelfs mee te rijden. En omdat we samen van onze vakantie willen genieten, hebben we hem weggedaan. Met pijn  in het hart, want je levert een stukje vrijheid in. Vakanties zullen niet meer hetzelfde zijn.

Maar, we hebben in 2014, na het overlijden van onze viervoetige vriend Andor in 2013, ook een puppy gekocht; een Bordercollie. Met Dutch ben ik hele dagen bezig. Ik ben echt gek op het beest, en ik geloof dat dit wederzijds is. ook Dinie, die toch echt geen huisdierenmens is, is voor hem gevallen.

Varen

Een groot deel van mijn leven heb ik op zee doorgebracht. Met heel veel plezier denk ik daar aan terug. Mijn tijd op het ss. Nieuw Amsterdam was voor mij de eerste keer dat ik lang van huis was. Ik werkte in de civiele dienst en ben liftboy, page boy, bell boy, deck boy, commis sommelier en commis de service geweest. Al met al een onvergetelijke ervaring als jonge kerel. Ook mijn tijd als stuurman bij SHELL TANKERS heb ik als zeer positief ervaren. Ik heb erg veel gezien en meegemaakt. Zo heb ik tijdens de oorlog op Vietnam gevaren. Hieronder een foto uit die tijd.

vietnam hans
De Koninklijke Marine is een heel ander verhaal. Een prachtig bedrijf, waarin ik vele functies heb bekleed. Het varen was een hele belevenis. Nu eens niet van A naar B varen volgens de meest economische weg, maar op zee oefenen. Je voer veel in nauwe vaarwaters en je leerde er veel en snel. Maar op de marine kom ik nog apart terug. Als iemand mij zou vragen of het varen bij de koopvaardij nog wel zo leuk is, vrees ik dat ik dat negatief moet beantwoorden. De meeste schepen onder Nederlandse vlag varen met een buitenlandse bemanning en meestal zijn er maar een of twee man Nederlander. Dat maakt het leven aan boord erg eenzaam, zo zonder sociale contacten. Ik ken nog veel mensen bij de koopvaardij, en die brengen vrijwel zonder uitzondering dat als belangrijk punt van kritiek op. Ook de communicatie aan boord verloopt moeizaam, mede vanwege het gebrek aan kennis van de Engelse taal bij de buitenlanders, terwijl de kwaliteit van de buitenlandse opvarenden niet altijd aan de eisen voldoet. Natuurlijk zijn er nog rederijen die met Nederlanders varen, en daar zal het beslist nog zeer plezierig werken zijn. De grote vaart is veranderd, men ligt maar heel weinig en kort in een haven. Dat betekent dat er maar sporadisch tijd is om aan wal te gaan. De romantiek is op die manier uit het varen verdwenen. Mijn varende carrière speelde zich als volgt af: Ik begon op 17 jarige leeftijd op het passagiersschip ss. Nieuw Amsterdam. Een prachtig schip waarop ik tijdens cruises naar de USA en de Caribië mijn wilde haren kwijtraakte. Daarna was het Shelltankers. Achtereenvolgens voer ik als stuurman ( leerling en vierde stuurman) op het ss. Kalydon, ss. Kara, ms. Neverita, ss. Sepia, en het ss. Kopionella. Daarna begon mijn carrière bij de Koninklijke marine. Het grootste deel van mijn loopbaan speelde zich bij de mijnendienst af, een dienst waaraan ik mijn hart heb verpand. Kleine schepen met bemanningen die een hecht team vormden. Ik ben begonnen als jongste officier (Ltz3 KMR) op schepen als Hr.Ms. Balder en Hr.Ms. Hadda. Daarna werd ik LTZ 3KV en oudste officier op Hr.Ms. Beemster, Hr.Ms. Brouwershaven, Hr.Ms. Roermond en Hr. Ms. Abcoude. Intussen was ik overgegaan in beroepsdienst en werd bevorderd tot Ltz2 SD. December 1975 kreeg ik mijn eerste commando over Hr.Ms. Staverman en tijdelijk Hr.Ms. Alblas. Na mijn bevordering tot Ltz 2OC volgden commando's over Hr. Ms. Abcoude, Hr.Ms. Roermond en Hr.Ms. Staphorst. Tevens werd ik een paar maanden belast met het bevel over de Mijnenbestrijdingsdivisie 341. Na mijn bevordering tot Ltz 1 kreeg ik het bevel over Hr.Ms. Naarden en het mijnenbestrijdingssquadron 31. Na een studieperiode van 2 jaar op het KIM maakte ik een uitstapje naar de onderzeedienst en kreeg het bevel over het torpedowerkschip Hr.Ms. Mercuur. Daarna werd ik bevorderd tot KLTZ en werd mijn varende loopbaan, tot mijn grote spijt, beëindigd. Ik kreeg nog functies als Hoofd Economie & Organisatie bij de mijnendienst en eindigde als Chef staf In het district Rotterdam. Foto's van de schepen vindt u in de diashow "schepen".

Op 1 april 2000 nam ik afscheid van de Koninklijke Marine. Dat betekende voor mij tevens een afscheid van de zee en de daarmee verband houdende werkzaamheden. Ik werd doodeenvoudig landrot! Wij kochten op 1 januari 2000 een hond en op 3 april, na de ondertekening van het verkoopcontact van ons huis in Nederland, vertrokken wij naar Frankrijk. Ik heb een fantastische tijd gehad; zowel bij de koopvaardij als bij de marine. Maar aan alles komt een eind en als je ergens een eind aan maakt moet je het ook goed doen. Wij hebben het hier nu, in het hart van Frankrijk, prima naar ons zin. Ik klus aan het huis of werk in de tuin. Bovenal hebben we nu heel veel tijd voor elkaar. We wandelen erg veel in de prachtige omgeving. We raken er maar niet op uitgekeken en ontdekken steeds weer nieuwe mooie plekjes. Ons eeuwenoude huis vormt een behouden en gezellige plek om te wonen en in de grote tuin is het heerlijk toeven. Natuurlijk blijven de herinneringen en het is heerlijk om die met oud-collega's onder het genot van een lekker glas wijn weer eens op te halen. Hij die verre reizen maakt kan mooie verhalen vertellen. Dat is ongetwijfeld waar. Op mijn reizen heb ik veel gezien en meegemaakt. Die ervaringen maken een mens rijker en doen hem inzien dat hij maar een stofje is op deze aardbol: nietig en onbelangrijk! afbeelding018

Varen is niet alleen werk; het is een stijl van leven, een passie! 

Inburgeren

We wonen nu bijna achttien jaar in Frankrijk. Na het opknappen van het huis (een on-going proces) heb ik me langzaam gericht op het dorp. Eerst hielp ik in de bibliotheek, die ik daarna helemaal overnam. Toen heb ik de site van ons dorp overgenomen (www.jarnages.fr). Eerst geschreven in HTML en nu in Joomla 3.8 en aangepast voor tablets en smartphones.

Begin 2014 verraste de burgemeester mij door mij te vragen om gemeenteraadslid te worden. Na enig aarzelen (het geeft natuurlijk wel extra verplichtingen) ben ik er op ingegaan. Sinds maart van dat jaar ben ik gekozen tot gemeenteraadslid van Janages. Weer een nieuwe uitdaging en vooral een kans om veel nieuwe mensen te ontmoeten. Een kans die ik met beide handen aangrijp. 

In ieder geval raak ik op deze manier aardig ingeburgerd.